Negenenveertig jaar geleden vertrok de broer van mijn oma. Hij nam zijn hele gezin mee, op de boot, naar Canada.
Eens in de zoveel tijd kwamen ze terug naar Nederland, op familiebezoek. Ze logeerden bij mijn oma, of bij een van de andere 'achtergebleven' familieleden. Veel verder dan de bank en de achtertuin van mijn oma kwamen ze niet, helaas.
Vier jaar geleden bezochten wij hen tijdens onze vakantie, en kwamen wij niet veel verder dan hun achtertuin. Gelukkig hadden ze een héle grote achtertuin.
Inmiddels is het ruim vijftig jaar na hun vertrek uit Nederland. De wekenlange familiebezoek-vakanties zijn ingeruild voor cruises, echt vakantie dus. Dit jaar begon de cruise in Amsterdam, en was er gelegenheid om één dag de familie te bezoeken.
's Ochtends vroeg kwamen ze op Schiphol aan, waar M. en ik ze ophaalden. Dankzij het bevel "vermijn snelwegen" aan het navigatiesysteem hadden we een prachtige route via Loosdrecht en langs de Vecht. M. bleef met een deel van het gezelschap achter in Utrecht, terwijl ik met mijn achternicht naar oma reed.
We kwamen weer samen in Spakenburg, waar we door een hork bediend werden op een terras. Gelukkig wel een terras met een prachtig uitzicht.
M'n achternicht en ik...
Ons bezoek aan de Zaanse Schans hebben we bewaard voor een volgende keer, we waren allemaal gevloerd door een jetlag/het vroege opstaan. Gelukkig leidde de route ons zo al langs molens, veel boerderijen, prachtige buitenhuizen en veel water! Helaas geen foto's, want ik moest rijden!
Inmiddels zitten ze op een cruiseboot die ze via Denemarken en Noorwegen naar de poolcirkel brengt. Geweldig, dat je op die leeftijd (ze zijn rond de zeventig) nog zulke reizen maakt en er nog zoveel plezier in hebt. Ik hoop dat we ze nog eens zien!
