Als vriendin van een dierenarts

Als vriendin van een dierenarts maak ik heel veel leuke dingen mee. Ik mag meekijken (en soms meehelpen) bij operaties, ik ben bij allerlei behandelingen en ik kom op plekken waar je normaal niet zo snel komt (die ene bekende Nederlander, of op dat landgoed in de stallen, of 'gewoon' bij een vreemde in de huiskamer). Ik vind het geweldig dat ik dat allemaal mee mag maken.

Als vriendin van een dierenarts zijn er natuurlijk ook minpunten. Op de gekste momenten kan de telefoon gaan, M is vaak van huis en hij heeft altijd vieze kleren als hij thuis komt. Ach, allemaal niet zo erg.

Als vriendin van een dierenarts heb ik ook taken, naast het assisteren van M. Zo 'mocht' ik afgelopen week nieuwe doekjes maken voor op de OK. Slechts 18 stuks, maatje, 30x30, per se zonder gekke randjes of rafels. Bofte ik even!

Dat mijn naaimachine het halverwege de opdracht leek te begeven maakte het er niet beter op. Een telefoontje naar de monteur was gelukkig afdoende, ik kon zelf de machine 'schoonflossen'.

Ruilhandel

Een tijdje geleden kreeg ik van @estsc een stapel quilttijdschriften. In ruil daarvoor zou ik een tas voor haar maken.
Ik kocht de stof, bestelde de fournituren en toen kon het grote wachten beginnen... De fournituren werden nooit geleverd. Nu, na vier weken, heb ik éindelijk mijn geld terug, de fournituren heb ik nooit gezien. Helaas.

Het probleem van de fournituren omzeilde ik door her en der mijn spullen te verzamelen. Uiteindelijk kwam het toch nog goed, nietwaar, @estsc?

Naaikist

Mijn oma was altijd aan het handwerken. Breien, haken, borduren... ze draaide er haar hand niet voor om. De laatste jaren werd het breien lastiger, want haar geheugen ging wat achteruit. Maar toch, een sjaal lukte haar nog wel.

In oma's woonkamer stond haar naaikist. Donker gebeitst eikenhout, het past perfect bij de rest van haar interieur.

Twee maanden geleden overleed oma. Inmiddels zijn we haar huis aan het leegruimen (het is al verkocht, dat is een hoera waard in deze tijden) en worden de spullen verdeeld.

Oma's naaikist is nu mijn naaikist.

Hierin bewaarde ze haar garen, maar ook breinaalden en allerlei andere handwerkschatten. 

 Antiek garen.

  

Haaknaalden zo dun dat je er kant mee kunt maken (denk ik).

Breinaalden in allerlei soorten en maten.

Ik dub nog of ik de naaikist wit ga schilderen... Zodat 'ie beter in mijn kamer past. Ik dub nog even door, er is geen haast bij.

Taart

Iemand een stukje taart? Ik vertel niet waarom ;-)

De trap

De dag dat we de sleutel van ons huis kregen, maakten we een plan. We zouden foto's maken in huis, een serie voor / na. Vóór wij onze stempel erop drukten, en nadat het klaar was.

Inmiddels wonen wij al negen maanden in dit huis. De meeste klussen zijn klaar. De trap, die we echt afschuwelijk vonden, is voorlopig het laatste grote project waar we mee bezig zijn.

Het linoleum verwijderden we in februari al, net als de trapleuningen. Sindsdien woonden we in een huis zonder trapleuning. Een stimulans om echt eens aan het project trap te beginnen, want een trap zonder leuning, dat werkt niet voor mij.

Inmiddels heeft M het houtwerk geschuurd, geplamuurd, geschuurd, gelakt, geplamuurd, geschuurd, gelakt, geschuurd, gelakt. Arme M... maar het is móói! Hij is nu met de trapleuningen bezig, die worden ook wit. Gisteren hebben we het hout gehaald voor de trap. De treden gaan we (lees: gaat M) bekleden met eikenhout.

Voor kerst moet het klaar zijn. Duimen jullie mee dat ik dan de voor / na foto's kan plaatsen?

Grappig detail: de onderste foto herken je echt niet meer terug. De eikenhoutenvloer is geschuurd en heeft een andere kleur gekregen, de kapstok is vervangen door een mooi exemplaar en de trap is dus gelakt met kale treden... We zijn zelf telkens verbaasd als we deze foto's terugzien. O ja, zó was het...

Ik haak, jij haakt

Schreef ik in september nog dat ik niet kon haken, inmiddels kan ik ook dat van mijn lijstje 'te leren vaardigheden' halen.
Ik leende al eens een boek van een vriendin, zij deed wat steken voor, maar echt leuk, nee, dat vond ik het nog niet. Ik besloot mijn haakspullen mee te nemen naar Terschelling, waar ik een lang weekend met vriendinnen zou lanterfanten.

Van dat lanterfanten kwam niks terecht... ik had het haken al snel door, en dankzij het breiwinkeltje tegenover ons huis waren al snel bijna alle dames aan het breien of haken. Er werd hard doorgewerkt!

Ik haakte een col, en was er best trots op. De volgende keer mag 'ie iets wijder, maar ach, al doende leert men...

Ik ben nu bezig met bijpassende polswarmers, van Roest.

Ik kan inmiddels één hand warmen :)

Kraamcadeau

In de tussentijd heb ik niet stil gezeten. Een van mijn zwemgenootjes beviel van een zoon, dus maakte ik wat slabbetjes voor haar. Net als ik vorig jaar voor haar zus deed...

Boxkleed

En toen was het weer maanden stil... De reden hiervan was het cadeau voor ons verse buurmeisje. Ik maakte voor haar een box/speelkleed, maar kon dat hier niet laten zien. Ze was immers nog niet geboren!

Inmiddels is de jonge dame echt ons buurmeisje en is het cadeau uitgepakt. Hoog tijd dus om het hier te laten zien!

Vakantie

Op het moment dat de vorige blog gepost werd, liepen wij rond in Valencia. Dankzij de wifi in ons hotel kon ik echter net doen alsof we gewoon thuis waren. Alhoewel, erg lang hield ik dat niet vol, het was wel erg aantrekkelijk om af en toe een foto of berichtje de twitterwereld in te sturen!

We hebben tien heerlijke dagen gehad in Spanje. Eerst een dag of drie in Valencia, vervolgens een week in het geweldige huis van mijn oom en tante. Stiekem waren het twee losse vakanties: eerst een stedentrip, vervolgens een luierweek.

 Dit was ons privézwembad. Schandalig he?

Inmiddels zijn we alweer twee weken terug en heb ik het ontzettend druk gehad met mijn werk. Ik heb dan ook nog geen tijd gehad om de vakantiefoto's uit te zoeken. Gelukkig heb ik tijdens de vakantie wat foto's gemaild naar @nottebianca en heeft zij er een verhaal omheen geschreven!

Ga dus maar gauw kijken bij Villa des Roses, voor mijn eendenfoto's!

Traktatie zakjes

Afgelopen week was @Me_Ageeth op zoek naar duurzame traktatie zakjes. Aangezien die zoektocht niet tot een oplossing op korte termijn leidde, bedacht ik een plannetje. Als ik nou eens het gewenste aantal zakjes zou maken? Lapjes genoeg in mijn voorraad, waaronder ook lapjes waarvan ik applicaties kon maken.
Zo bedacht, zo beloofd, iets minder snel gemaakt. Toch kon ik na een ochtendje knippen en naaien aan haar melden dat de zakjes klaar waren!

Gelukkig was het feestvarken er erg blij mee!

Cijferscheel

Qua klussen ben ik best handig, vind ik zelf. Samen met M. gaat het nog beter. De meeste dingen hier in huis hebben we zelf bedacht en grotendeels zelf uitgevoerd.

Zoals ik al schreef, zijn we op dit moment bezig met de zolder. Van een ruimte met groene dakplaten en groene muren (origineel!) toveren we het om in een frisse, witte ruimte, waar we de logeerplek willen maken.

Een van de klusjes bij deze grote klus is het aftimmeren van kieren. We laten stukken hardboard op maat zagen en lijmen/spijkeren dat aan het plafond, dat is net zo simpel als het klinkt. En toch ging dat vandaag mis. Het meten was geen probleem, het op maat laten zagen niet en het bevestigen ook niet. Jammer genoeg gaf ik de verkeerde maten door aan de bouwmarkt-meneer. Dus in plaats van een stukje van 98.5x30 kwam ik met een stukje van 89.5x30 thuis. Nét te kort dus...

Gelukkig lost M. zoiets snel op, maar wat voelde ik me suf. VWO, wiskunde B eindexamen en dan nog niet weten hoe je 98.5 moet opschrijven. Misschien kan ik de schuld afschuiven op het feit dat ik wiskunde in het Engels kreeg?

Fabric leaves

Een van de projectjes van de laatste tijd is decoratie voor de logeerzolder-in-wording. Ik word vrolijk van een plantje bij het bed, maar op de logeerzolder lijkt me dat niet zo'n goed idee. Iets met water geven...

Gelukkig was daar de patroonbeschrijving van Amy Butler! Bij de Action verkochten ze foeilelijke- en daardoor zeer geschikte- kunstbloemen, waar ik vakkundig alle blaadjes vanaf sloopte. Na wat aanpassingen aan het patroon (de blaadjes van Amy waren veel te groot voor mijn kunsttak) kon ik echt aan de gang. Wat restte was het tekenen van 48 blaadjes (dubbele stof, dus 96 stuks tekenen en knippen!) en er vervolgens blaadjes van naaien.

Na heel veel gepriegel (werkt zeer meditatief moet ik zeggen), krijg je dit:

Ik ben nu bezig met een tweede tak, en we zijn nog bezig met de logeerzolder. Over een paar weken nog een foto dus, als alles af is!

Doorstart

Een jaar geleden schreef ik hier voor het laatst. De motivatie en inspiratie waren op, het was klaar. Maar de boel helemaal opruimen, dat deed ik niet. Wie weet dat ik ooit weer de behoefte zou voelen om te schrijven.

Het afgelopen jaar is hectisch geweest. We waren net gewend in Hattem, toen we op zoek gingen naar een koophuis. Dit huis bleek in Wapenveld te staan, dus daar wonen we nu. De afgelopen maanden hebben in het teken gestaan van klussen en wennen. Het klussen is inmiddels grotendeels klaar, en het wennen is ook aardig gelukt. Ik voel me echt thuis hier, dus dat is fijn.

De laatste tijd heb ik gelukkig ook weer de rust om creatief bezig te zijn, lekker prutsen achter de naaimachine. Binnenkort zal ik hier wat foto's plaatsen!

Ik ga geen beloftes doen over de update-frequentie van dit blog, ik schrijf wanneer ik zin heb :-)!