In oma's woonkamer stond haar naaikist. Donker gebeitst eikenhout, het past perfect bij de rest van haar interieur.
Twee maanden geleden overleed oma. Inmiddels zijn we haar huis aan het leegruimen (het is al verkocht, dat is een hoera waard in deze tijden) en worden de spullen verdeeld.
Oma's naaikist is nu mijn naaikist.
Hierin bewaarde ze haar garen, maar ook breinaalden en allerlei andere handwerkschatten.
Antiek garen.
Haaknaalden zo dun dat je er kant mee kunt maken (denk ik).
Breinaalden in allerlei soorten en maten.
Ik dub nog of ik de naaikist wit ga schilderen... Zodat 'ie beter in mijn kamer past. Ik dub nog even door, er is geen haast bij.




Gecondoleerd met oma nog. Maar wat een prachtige kist heb je gekregen. Zo zie je dat schatten overgaan van generatie op generatie. Dub nog rustig even door, net wat je zegt: het heeft geen haast. En als je spijt krijgt is dat natuurlijk zonde. Laat de kist je vooral te allen tijde herinneren aan je oma.
BeantwoordenVerwijderen