Ik zou nu kunnen schrijven over...
...hoe ik mijn stage afrondde
...hoe druk we waren met muren schilderen
...en hoe ik mezelf bezig hield met de logistiek
...hoe er zoveel lieve mensen waren dit weekend die ons hielpen
...hoe we als afsluiting van het weekend ons verbaasden in het wokrestaurant in Wapenveld
...hoe blij ik ben met ons huis
...hoeveel ik al in onze brede vensterbanken heb gezeten
...en hoe ik dan heerlijk mensen kan kijken
...en zwaai naar de eigenaar van de sportzaak tegenover ons
...hoe ik heen en weer en heen en weer reed van Zeist naar Hattem
...hoe ik al heel veel dozen naar Hattem haalde
...hoe we al een week op een luchtbed slapen en het geweldig vinden
...hoe dit appartement al ontzettend als thuis voelt
...hoe het appartement in Zeist al geen gevoelens meer oproept
...hoe vandaag de tweede nieuwe bank geleverd werd en de nieuwe diepvries
...hoe ik al genoot van ons bad - een bád!
...hoe M. zojuist een rondje fietste door de woonkamer
...hoe we op de eerste avond dachten dat we een buurman hadden die drumde - tot we uit het raam hingen en ontdekten dat het een CDA-verkiezings-band was
...hoe ik dit verhaal leuker zou maken met foto's, als ik maar een camera óf een bluetoothdingetje had in dit huis.
Maar voorlopig moeten jullie het maar doen met dit geweldige cadeau dat we van Octavie kregen:
