Dóórgaan

Ik zou hier echt echt echt weer eens moeten schrijven.

Maar ik ben veel te druk met vriendin, dochter, zus en studiegenoot zijn. Mijn naaimachine heb ik al een maand niet aangeraakt, mijn eigen weblog minstens zo lang niet geopend.

De afgelopen weken was ik druk met mijn stage, met het organiseren van M. zijn verjaardag (wat tegelijkertijd een soort housewarming was) en met simpelweg dóórgaan.

Het is de bedoeling dat ik morgen mijn naaimachine weer uit de kast haal, om iets voor mij zelf te maken. Ook mag er wel weer eens iets nieuws in ons winkeltje, helemaal nu er het een en ander verkocht is :-) Vrijdag ga ik heerlijk met vriendinnen naar de sauna, even tijd voor hen en míj.

En dan snel hier weer een echt stukje, met wat fijne foto's.

Verhuisdrukte

Ik zou nu kunnen schrijven over...

...hoe ik mijn stage afrondde

...hoe druk we waren met muren schilderen

...en hoe ik mezelf bezig hield met de logistiek

...hoe er zoveel lieve mensen waren dit weekend die ons hielpen

...hoe we als afsluiting van het weekend ons verbaasden in het wokrestaurant in Wapenveld

...hoe blij ik ben met ons huis

...hoeveel ik al in onze brede vensterbanken heb gezeten

...en hoe ik dan heerlijk mensen kan kijken

...en zwaai naar de eigenaar van de sportzaak tegenover ons

...hoe ik heen en weer en heen en weer reed van Zeist naar Hattem

...hoe ik al heel veel dozen naar Hattem haalde

...hoe we al een week op een luchtbed slapen en het geweldig vinden

...hoe dit appartement al ontzettend als thuis voelt

...hoe het appartement in Zeist al geen gevoelens meer oproept

...hoe vandaag de tweede nieuwe bank geleverd werd en de nieuwe diepvries

...hoe ik al genoot van ons bad - een bád!

...hoe M. zojuist een rondje fietste door de woonkamer

...hoe we op de eerste avond dachten dat we een buurman hadden die drumde - tot we uit het raam hingen en ontdekten dat het een CDA-verkiezings-band was

...hoe ik dit verhaal leuker zou maken met foto's, als ik maar een camera óf een bluetoothdingetje had in dit huis.

Maar voorlopig moeten jullie het maar doen met dit geweldige cadeau dat we van Octavie kregen:

Druk

Het is hier stil. Heel stil. Dat komt doordat het in het echte leven ontzettend druk en hectisch is.

Eerst was daar de baanwielrendag van M. zijn wielerclub. Ik ging mee voor de foto's en de gezelligheid. Die gezelligheid is gelukt, de foto's iets minder...




Vervolgens vierde ik vorige week een keer of drie mijn 26e verjaardag en kwam Sinterklaas bij mijn familie langs.


Ook ben ik druk met mijn stage, na twee maanden werken en wachten, heb ik eindelijk toegang tot de data die ik nodig heb, waardoor ik nu eindelijk kan denken!


Daarnaast is het spannend op werkgebied voor M., hij krijgt volgende maand zijn dierenarts-bul en is op dit moment aan het proefwerken bij een mogelijke werkgever. Een werkgever die van ons verlangt dat we op korte termijn in het werkgebied komen wonen. Heel spannend dus!


Bovendien kregen we twee weken geleden een enorme opdracht. Meer hierover in een volgend logje!

Het kriebelt in mijn buik

Het kriebelt in mijn buik. Het voelt als toen, lang geleden, de eerste schooldag. Of als de eerste dag bij de nieuwe opleiding, nu ruim een jaar geleden.

Morgen begin ik met een stage bij een gerenommeerd voedingsonderzoeksinstituut (is dat een woord?). Een stage van vier maanden, waarbij ik me ga richten op de vraag of er een verband is tussen voeding en vrouwelijke hormonen. Hebben vrouwen die veel van product X eten (of dat nou chocolade of aardappel is) een andere hormoonspiegel dan vrouwen die weinig van dit product eten?

Kriebels in mijn buik. Een ander onderzoek dan wat ik in de periode hiervoor deed. Mijn afstudeervak heb ik zeer goed afgerond, dit weet mijn nieuwe opdrachtgever ook. Hierdoor ligt de lat nu extra hoog. Kan ik dit waarmaken? Vind ik dit net zo leuk als mijn vorige opdracht? Lukt het me om in die vier maanden een publiceerbaar artikel te schrijven?

Het kriebelt in mijn buik. Spannend!