Dóórgaan

Ik zou hier echt echt echt weer eens moeten schrijven.

Maar ik ben veel te druk met vriendin, dochter, zus en studiegenoot zijn. Mijn naaimachine heb ik al een maand niet aangeraakt, mijn eigen weblog minstens zo lang niet geopend.

De afgelopen weken was ik druk met mijn stage, met het organiseren van M. zijn verjaardag (wat tegelijkertijd een soort housewarming was) en met simpelweg dóórgaan.

Het is de bedoeling dat ik morgen mijn naaimachine weer uit de kast haal, om iets voor mij zelf te maken. Ook mag er wel weer eens iets nieuws in ons winkeltje, helemaal nu er het een en ander verkocht is :-) Vrijdag ga ik heerlijk met vriendinnen naar de sauna, even tijd voor hen en míj.

En dan snel hier weer een echt stukje, met wat fijne foto's.

Later als we groot zijn

Toen M. en ik zeven-en-een-half jaar geleden verkering kregen, deden we net eindexamen. Sindsdien zijn we allebei altijd aan het studeren geweest. Mensen verzuchten weleens tegen ons dat we nu nog steeds aan het studeren zijn. Houdt het dan nooit op? Zijn we nooit uitgeleerd?
De toekomst, het grote mensen leven, was ver weg. Nog steeds voelt het alsof het nog een eeuwigheid is voor we op zoek moeten naar werk.

Maar nee, het grote mensen leven begint al snel. M. is half januari klaar, hij mag zich dan eindelijk paardendierenarts noemen. Volgende week gaat hij praten bij een mogelijke werkgever. Als hij die baan inderdaad krijgt, moet hij per 1 februari dagelijks 170 km woonwerkverkeer afleggen. De kans is dan ook groot, dat als hij na een jaar mag en wil blijven, we die kant op gaan verhuizen. We moeten nu gaan nadenken over waar we willen werken, waar we willen wonen. Hoe groot mag de afstand zijn tot de familie? Tot zijn werk? Gaan we huren of al gelijk kopen?

Later als we groot zijn... Het is al bijna 'later'!

Het kriebelt in mijn buik

Het kriebelt in mijn buik. Het voelt als toen, lang geleden, de eerste schooldag. Of als de eerste dag bij de nieuwe opleiding, nu ruim een jaar geleden.

Morgen begin ik met een stage bij een gerenommeerd voedingsonderzoeksinstituut (is dat een woord?). Een stage van vier maanden, waarbij ik me ga richten op de vraag of er een verband is tussen voeding en vrouwelijke hormonen. Hebben vrouwen die veel van product X eten (of dat nou chocolade of aardappel is) een andere hormoonspiegel dan vrouwen die weinig van dit product eten?

Kriebels in mijn buik. Een ander onderzoek dan wat ik in de periode hiervoor deed. Mijn afstudeervak heb ik zeer goed afgerond, dit weet mijn nieuwe opdrachtgever ook. Hierdoor ligt de lat nu extra hoog. Kan ik dit waarmaken? Vind ik dit net zo leuk als mijn vorige opdracht? Lukt het me om in die vier maanden een publiceerbaar artikel te schrijven?

Het kriebelt in mijn buik. Spannend!