Later is nu!

Een maand geleden had ik het over 'later als we groot zijn'. Ik geloof dat het al zover is, het is al later!

M. heeft namelijk de baan, per 18 januari. 1 maart krijgen we de sleutel van ons nieuwe huurappartement en begin ik aan mijn laatste stage.
Vandaag heb ik een gesprek over een mogelijke baan, per deze zomer.

Ondertussen regel ik nog 'even' een afstudeerfeestje voor M., schrijf ik een verhaal over M. voor zijn diplomauitreiking, moet er eindelijk schot komen in mijn huidige stage en plan ik de verhuizing. Vandaar dat er hier online even niet zoveel te beleven valt, sorry!

Later als we groot zijn

Toen M. en ik zeven-en-een-half jaar geleden verkering kregen, deden we net eindexamen. Sindsdien zijn we allebei altijd aan het studeren geweest. Mensen verzuchten weleens tegen ons dat we nu nog steeds aan het studeren zijn. Houdt het dan nooit op? Zijn we nooit uitgeleerd?
De toekomst, het grote mensen leven, was ver weg. Nog steeds voelt het alsof het nog een eeuwigheid is voor we op zoek moeten naar werk.

Maar nee, het grote mensen leven begint al snel. M. is half januari klaar, hij mag zich dan eindelijk paardendierenarts noemen. Volgende week gaat hij praten bij een mogelijke werkgever. Als hij die baan inderdaad krijgt, moet hij per 1 februari dagelijks 170 km woonwerkverkeer afleggen. De kans is dan ook groot, dat als hij na een jaar mag en wil blijven, we die kant op gaan verhuizen. We moeten nu gaan nadenken over waar we willen werken, waar we willen wonen. Hoe groot mag de afstand zijn tot de familie? Tot zijn werk? Gaan we huren of al gelijk kopen?

Later als we groot zijn... Het is al bijna 'later'!