297/366

Ik had het hier nog niet laten zien, maar M is al een tijdje bezig met de voorbereidingen voor de volgende grote klus hier bij huis: het isoleren van de garage. Inmiddels heeft de aannemer de betonvloer gestort en is M begonnen met het aanleggen van extra schakelpunten en stopcontacten en het plaatsen van regelwerk op de muren. De komende anderhalve week zal ons leven dan ook nog in het teken staan van de garage, en daarna waarschijnlijk ook nog wel een tijdje. We willen er immers inbouwkasten en een werkbank maken, en de nieuwe garagedeur komt ook pas over een aantal weken. Nou ja, het is een mooi project!

244/366

Lang leve mannen die veel in huis doen, én heerlijke maaltijden op tafel zetten!

109/366

Het is echt waar, de laatste loodjes wegen het zwaarst. Maar de trap is bijna af!

83/366

Er staat een schaap in onze woonkamer!

58/366

In onze vensterbank is duidelijk de overgang tussen de seizoenen te zien. Links de kerstster, rechts de sneeuwvlok-kaarsenhouders en in het midden de paprika-kweekbak. Nog even en de winterspullen maken echt plaats voor het voorjaar!

32/366

Vandaag een jaar geleden kregen wij de sleutel van ons huis.We genieten er nog elke dag van dat we hier wonen.

19/366

Kerstboom eruit, doorgeschoten kamerplanten eruit, nieuwe planten erin!

14/366

Eigenlijk heb ik me nog nooit druk gemaakt om hoog water. Mijn ouders wonen op een heuvel, dus voordat dáár het water zou zijn, zou heel Nederland blank staan.

Vorig jaar verhuisden we naar ons huidige huis. Een huis met uitzicht op de IJsseldijk. Prachtig, maar ook voor het eerst nadenken over hoog water. Gelukkig zitten we aan de goede kant van de dijk, dus erg bang ben ik niet.

Deze foto heb ik gemaakt op 150 meter van ons huis.

12/366

Toen we in dit huis kwamen wonen, hadden we geen overburen. We keken uit op een plasje water met daar achter de dijk. Inmiddels kunnen we de dijk bijna niet meer zien, door de nieuwe woonwijk die ervoor is gebouwd.
We hebben nog steeds geen echte overburen. Nóg niet. Er wordt nu hard gebouwd, ik gok dat eind volgende week er al echte skeletten van huizen staan. Vandaag werden er onderdelen voor de muren gebracht...

*edit* en een half uur later was alles weer opgeladen. Blijkbaar de boel bij het verkeerde perceel afgeleverd!

De trap

De dag dat we de sleutel van ons huis kregen, maakten we een plan. We zouden foto's maken in huis, een serie voor / na. Vóór wij onze stempel erop drukten, en nadat het klaar was.

Inmiddels wonen wij al negen maanden in dit huis. De meeste klussen zijn klaar. De trap, die we echt afschuwelijk vonden, is voorlopig het laatste grote project waar we mee bezig zijn.

Het linoleum verwijderden we in februari al, net als de trapleuningen. Sindsdien woonden we in een huis zonder trapleuning. Een stimulans om echt eens aan het project trap te beginnen, want een trap zonder leuning, dat werkt niet voor mij.

Inmiddels heeft M het houtwerk geschuurd, geplamuurd, geschuurd, gelakt, geplamuurd, geschuurd, gelakt, geschuurd, gelakt. Arme M... maar het is móói! Hij is nu met de trapleuningen bezig, die worden ook wit. Gisteren hebben we het hout gehaald voor de trap. De treden gaan we (lees: gaat M) bekleden met eikenhout.

Voor kerst moet het klaar zijn. Duimen jullie mee dat ik dan de voor / na foto's kan plaatsen?

Grappig detail: de onderste foto herken je echt niet meer terug. De eikenhoutenvloer is geschuurd en heeft een andere kleur gekregen, de kapstok is vervangen door een mooi exemplaar en de trap is dus gelakt met kale treden... We zijn zelf telkens verbaasd als we deze foto's terugzien. O ja, zó was het...

Cijferscheel

Qua klussen ben ik best handig, vind ik zelf. Samen met M. gaat het nog beter. De meeste dingen hier in huis hebben we zelf bedacht en grotendeels zelf uitgevoerd.

Zoals ik al schreef, zijn we op dit moment bezig met de zolder. Van een ruimte met groene dakplaten en groene muren (origineel!) toveren we het om in een frisse, witte ruimte, waar we de logeerplek willen maken.

Een van de klusjes bij deze grote klus is het aftimmeren van kieren. We laten stukken hardboard op maat zagen en lijmen/spijkeren dat aan het plafond, dat is net zo simpel als het klinkt. En toch ging dat vandaag mis. Het meten was geen probleem, het op maat laten zagen niet en het bevestigen ook niet. Jammer genoeg gaf ik de verkeerde maten door aan de bouwmarkt-meneer. Dus in plaats van een stukje van 98.5x30 kwam ik met een stukje van 89.5x30 thuis. Nét te kort dus...

Gelukkig lost M. zoiets snel op, maar wat voelde ik me suf. VWO, wiskunde B eindexamen en dan nog niet weten hoe je 98.5 moet opschrijven. Misschien kan ik de schuld afschuiven op het feit dat ik wiskunde in het Engels kreeg?

Doorstart

Een jaar geleden schreef ik hier voor het laatst. De motivatie en inspiratie waren op, het was klaar. Maar de boel helemaal opruimen, dat deed ik niet. Wie weet dat ik ooit weer de behoefte zou voelen om te schrijven.

Het afgelopen jaar is hectisch geweest. We waren net gewend in Hattem, toen we op zoek gingen naar een koophuis. Dit huis bleek in Wapenveld te staan, dus daar wonen we nu. De afgelopen maanden hebben in het teken gestaan van klussen en wennen. Het klussen is inmiddels grotendeels klaar, en het wennen is ook aardig gelukt. Ik voel me echt thuis hier, dus dat is fijn.

De laatste tijd heb ik gelukkig ook weer de rust om creatief bezig te zijn, lekker prutsen achter de naaimachine. Binnenkort zal ik hier wat foto's plaatsen!

Ik ga geen beloftes doen over de update-frequentie van dit blog, ik schrijf wanneer ik zin heb :-)!

Kunst

Al eerder liet ik de grote lege muur boven onze bank zien.

We zijn op zoek naar een kunstwerk voor op deze muur. Het liefst groot: zo'n 1,5 meter breed, 80-100 cm hoog. Het moet strak zijn, liefste in zwart/wit(/rood).

Fotografie, grafiek of schilderkunst, het mag allemaal. Want we weten gewoon niet wat we willen!

Aan de muur bij de eettafel hangt dit al (gemaakt door M):

Nu wil ik jullie om hulp vragen: namen van kunstenaars, adressen om te gaan kijken, help! Want wij zien door de kunstwerken hét kunstwerk niet meer...

Huis

Een tijdje geleden had ik het al beloofd. Nu is het eindelijk voldoende klaar om op de foto gezet te worden... Een stukje van ons huis:

Op de enorme witte muur bij de bank komt nog een groot schilderij. M. moet dit nog maken.

Onze schapen van Stange design.

Aan tafel!

Een kijkje in de keuken...

Dag appartement!

Vandaag nam ik afscheid van ons huis in Zeist. Ik nam de laatste spullen mee, gooide nog het een en ander weg. Onze geweldige buren hadden het huis al voor me schoongemaakt en de laatste dingen gedemonteerd.

Na een laatste blik gaf ik de sleutels terug aan de man van de woningbouwvereniging. Ik dronk nog een laatste kopje thee bij de buurvrouw en hielp haar voor het laatst met een brief. Zonder afscheid te nemen van onze directe buren, ben ik vertrokken.

Dag appartement in Zeist, dag buurt!

Verhuisdrukte

Ik zou nu kunnen schrijven over...

...hoe ik mijn stage afrondde

...hoe druk we waren met muren schilderen

...en hoe ik mezelf bezig hield met de logistiek

...hoe er zoveel lieve mensen waren dit weekend die ons hielpen

...hoe we als afsluiting van het weekend ons verbaasden in het wokrestaurant in Wapenveld

...hoe blij ik ben met ons huis

...hoeveel ik al in onze brede vensterbanken heb gezeten

...en hoe ik dan heerlijk mensen kan kijken

...en zwaai naar de eigenaar van de sportzaak tegenover ons

...hoe ik heen en weer en heen en weer reed van Zeist naar Hattem

...hoe ik al heel veel dozen naar Hattem haalde

...hoe we al een week op een luchtbed slapen en het geweldig vinden

...hoe dit appartement al ontzettend als thuis voelt

...hoe het appartement in Zeist al geen gevoelens meer oproept

...hoe vandaag de tweede nieuwe bank geleverd werd en de nieuwe diepvries

...hoe ik al genoot van ons bad - een bád!

...hoe M. zojuist een rondje fietste door de woonkamer

...hoe we op de eerste avond dachten dat we een buurman hadden die drumde - tot we uit het raam hingen en ontdekten dat het een CDA-verkiezings-band was

...hoe ik dit verhaal leuker zou maken met foto's, als ik maar een camera óf een bluetoothdingetje had in dit huis.

Maar voorlopig moeten jullie het maar doen met dit geweldige cadeau dat we van Octavie kregen:

Over de makelaar en het wcpapier

Vandaag was dé dag: we zouden het appartement nog een keer zien en het huurcontract tekenen.
Zowel de makelaar als wij liepen met een camera door de woning, hij op zoek naar mankementen, wij om een beter beeld te krijgen van wat er nog gedaan moet worden voor we er kunnen wonen.



We hadden alles bekeken, wisten wat er wel en wat er niet geschilderd hoeft te worden, het contract was getekend, we moesten alleen nog even de hoogte van de kamer weten.
Maar. We hadden geen meetlint bij ons. In het appartement lag ook niks met een maataanduiding.
Maar. Het is gelukt. De makelaar toverde een rol wcpapier tevoorschijn, die hebben we bij het goede velletje (precies zo hoog als de kamer is) afgescheurd, weer opgerold en in de tas gestopt. Nu alleen nog even het wcpapier opmeten en klaar!

Later is nu!

Een maand geleden had ik het over 'later als we groot zijn'. Ik geloof dat het al zover is, het is al later!

M. heeft namelijk de baan, per 18 januari. 1 maart krijgen we de sleutel van ons nieuwe huurappartement en begin ik aan mijn laatste stage.
Vandaag heb ik een gesprek over een mogelijke baan, per deze zomer.

Ondertussen regel ik nog 'even' een afstudeerfeestje voor M., schrijf ik een verhaal over M. voor zijn diplomauitreiking, moet er eindelijk schot komen in mijn huidige stage en plan ik de verhuizing. Vandaar dat er hier online even niet zoveel te beleven valt, sorry!