Deelnemers

Op mijn werk hebben we verschillende projecten. Bij deze projecten maken we gebruik van proefpersonen, mensen die deelnemen aan voedingsonderzoek.

Mijn taak is het verzorgen van de voeding van deze deelnemers. Hierbij mag ik van alles bedenken - het is immers voor het onderzoek. Ik mag ze dus allerlei 'gekke' dingen te eten geven.

Er is echter één ding wat we niet mogen doen met de deelnemers: ze in de koeling stoppen. Terwijl ze daar juist zo goed bewaard blijven!

Drenthe

De aanleiding voor ons weekendje Drenthe was dat M (tegenwoordig ook wel bekend als @MPT038) weer eens een koers wilde rijden. Nu was er dit weekend een mooie koers in Dalen, beter bekend als De Ronde van Dalen.

M. rijdt voorop, met net achter hem de Nederlands kampioen in deze klasse.

Helaas gingen we niet met een rijk gevulde prijzenpot naar huis, maar dat weerhield ons er niet van om eens lekker mosselen (mossels, volgens M...) te gaan eten.

Vanochtend bezochten we de geboorteplaats van mijn opa, Noordsleen.

De boerderij waar hij geboren en getogen is, en waar hij al vroeg zijn verantwoordelijkheid nam toen zijn vader overleed aan een longontsteking. Deze boerderij ligt midden in het dorp, en er is nu een B&B in gevestigd. Als we dat hadden geweten...!

Dit is de hoofdweg, waar vind je dat nog?

Ook hebben we nog een bezoekje gebracht aan het Fanfare dorp, waar ons oog voor het eerst op dit kunstwerk ter ere van Bert Haanstra viel.

En na een cursus 'doe eens gek met je krentenbol' (in de zon mensen, in de zon!) vertrokken we weer naar huis... om plannen te maken voor ons volgende weekend weg!

Rondje Duitsland

Vanochtend was ik even op vakantie.

Zuslief en haar vriend moesten 's ochtends om 8 uur op Weeze zijn voor hun vlucht naar Spanje, en ik was de uitverkorene om ze weg te brengen.







Ik maakte er gelijk maar een tochtje door Duitsland van: via Kleve...



...en de gave brug bij Emmerich...


...weer naar Nederland!


Heerlijk hoe zo'n ritje door Duitsland echt voor vakantiegevoel zorgt. Een bezoekje aan het vliegveld hielp daarbij natuurlijk ook.

En om het vakantiegevoel nog even vast te houden, vertrekken M en ik nu naar Erm voor een weekendje in B&B Op 't eind.

Weekendje Bergeijk

Aangezien wij pas eind september op vakantie gaan, proberen we de weekenden dat M vrij is goed te benutten.

Daarom laadden wij een paar weken geleden de auto vol met kampeerspullen en reden we naar Bergeijk. Het vakantiegevoel begon al in de auto, want we kwamen in de brandende zon in een file te staan. Maar niet getreurd, want we hadden radio tour de france!

Wij keken met onze tent uit op een veld waar geiten liepen. Geiten, die wij zo geweldig vonden, dat we ze 'later als we groot zijn' ook wel willen hebben!

Onze camping lag aan de rand van het bos, dus wij konden mooi die bosrand verkennen.

En de buurboer had koeien!

Oh, en we willen dit paradijsje heus niet voor ons zelf houden, dus hier waren we: De kleine Witrijt

Hondjes

Ruim vier weken geleden werden de hondjes geboren bij mijn schoonouders. Inmiddels zijn het al echte kleine Drentsche Patrijsjes!

*Foto's zijn helaas gesneuveld*

Mijn kampioen

Of Nederland vandaag nou wint of niet, bij ons in huis is het al feest.

M. had vandaag zijn eerste podiumzege!

Hoge Veluwe

Om mijn moeders verjaardag te vieren, waren wij zondag een dag op de Hoge Veluwe.

Ik was er bij, in m'n nieuwe jurkje!

We kwamen langs slot Hubertus

We fietsten ruim dertig kilometer!

Samen met broer en zus!

M. en ik moesten elkaar even goed bekijken...

Lara mocht meegenieten van de watermeloen. Mevrouw werd de hele dag keurig rondgereden in de fietskar.

En eenmaal terug in het ouderlijk huis, kon M. nog net de finish van de eerste etappe van de Tour zien.

Navigatie

Stiekem gaat de tijd heel snel, met een stage die bijna afgelopen is en een baan die ondertussen al begonnen is. Het heerlijke weer zorgt ook niet voor een hoge productiviteit, maar ja.

Vanavond ben ik toch weer even aan de gang gegaan, mijn moeder wilde een hoesje om haar navigatiesysteem. Als het goed is kijkt ze hier niet, en anders: mam, dit krijg je zondag ook voor je verjaardag!





Het stofje is een proeflapje dat ik eens van NoeKs kreeg, het was net te klein, dus ik heb het verlengd met een restje stof in (ongeveer) dezelfde kleur :) Het geheel is gevoerd met fleece, zodat het navigatiesysteem beschermd wordt tegen stoten en vallen (daar is moeders heel goed in).

Handenarbeid

De afgelopen weken heeft de naaimachine weer aardig wat uren gedraaid.

Ik maakte een theemuts (in opdracht):


Een rok voor mijzelf:


En een hele nieuwe uitrusting voor onze patio: een tafelkleed, twee extra tuinstoelkussens (nu hebben we er vier) en kussens voor op de grote dekenkist die buiten staat.




Nu kunnen we eindelijk buiten eten!

Canadezen

Negenenveertig jaar geleden vertrok de broer van mijn oma. Hij nam zijn hele gezin mee, op de boot, naar Canada.

Eens in de zoveel tijd kwamen ze terug naar Nederland, op familiebezoek. Ze logeerden bij mijn oma, of bij een van de andere 'achtergebleven' familieleden. Veel verder dan de bank en de achtertuin van mijn oma kwamen ze niet, helaas.

Vier jaar geleden bezochten wij hen tijdens onze vakantie, en kwamen wij niet veel verder dan hun achtertuin. Gelukkig hadden ze een héle grote achtertuin.

Inmiddels is het ruim vijftig jaar na hun vertrek uit Nederland. De wekenlange familiebezoek-vakanties zijn ingeruild voor cruises, echt vakantie dus. Dit jaar begon de cruise in Amsterdam, en was er gelegenheid om één dag de familie te bezoeken.

's Ochtends vroeg kwamen ze op Schiphol aan, waar M. en ik ze ophaalden. Dankzij het bevel "vermijn snelwegen" aan het navigatiesysteem hadden we een prachtige route via Loosdrecht en langs de Vecht. M. bleef met een deel van het gezelschap achter in Utrecht, terwijl ik met mijn achternicht naar oma reed.



We kwamen weer samen in Spakenburg, waar we door een hork bediend werden op een terras. Gelukkig wel een terras met een prachtig uitzicht.




M'n achternicht en ik...


Ons bezoek aan de Zaanse Schans hebben we bewaard voor een volgende keer, we waren allemaal gevloerd door een jetlag/het vroege opstaan. Gelukkig leidde de route ons zo al langs molens, veel boerderijen, prachtige buitenhuizen en veel water! Helaas geen foto's, want ik moest rijden!


Inmiddels zitten ze op een cruiseboot die ze via Denemarken en Noorwegen naar de poolcirkel brengt. Geweldig, dat je op die leeftijd (ze zijn rond de zeventig) nog zulke reizen maakt en er nog zoveel plezier in hebt. Ik hoop dat we ze nog eens zien!

Kunst

Al eerder liet ik de grote lege muur boven onze bank zien.

We zijn op zoek naar een kunstwerk voor op deze muur. Het liefst groot: zo'n 1,5 meter breed, 80-100 cm hoog. Het moet strak zijn, liefste in zwart/wit(/rood).

Fotografie, grafiek of schilderkunst, het mag allemaal. Want we weten gewoon niet wat we willen!

Aan de muur bij de eettafel hangt dit al (gemaakt door M):

Nu wil ik jullie om hulp vragen: namen van kunstenaars, adressen om te gaan kijken, help! Want wij zien door de kunstwerken hét kunstwerk niet meer...

Taartpicnick II

Gezien de negatieve reacties die ik in mijn mailbox kreeg, plus de vele afzeggingen (vakantie, verjaardag, geen zin want die en die komt niet) heb ik inmiddels geen idee of er wél mensen komen aanstaande zondag. Jammer maar helaas.

Ik heb inmiddels dan ook een ander plan gemaakt, voor mij en mijn M., omdat we elkaar veel te weinig zien.

De locatie blijft staan, dus ga er gerust heen, wie weet zijn er nog anderen!

Taartpicknick Zwolle

Door de slechte weersvoorspellingen voor afgelopen zondag, ging de geplande taartpicknick in Zwolle niet door. Jammer jammer!

Gelukkig hebben we nu een nieuwe datum: zondag 6 juni. Het ís die dag gewoon mooi weer, en als het toch niet zo is, dan doen we het lekker ergens binnen, in een café (nog nader te bepalen). Zonde om het nog eens uit te moeten stellen!

Hier nog wat informatie:


*Datum*: zondag 6 juni
*Tijdstip*: vanaf 13.00 uur
*Locatie*: Het Engels Werk in Zwolle (bij het grote wiel)
*Meenemen*: taart (zoet danwel hartig), drinken, picknickspullen (kleed, borden, bestek, bekers), gitaren, ballen, etc.


Tot dan!

Autootje

Vier jaar geleden kreeg M. een auto van zijn broer.

Een Peugeot 205, uit 1989. Ze knapten de auto samen op, de eerste rit die we ermee maakten was naar Parijs. Ook gebruikten we de auto om samen met vrienden naar wielerwedstrijden te gaan. Volop goede herinneringen dus aan die auto!
Met de vele kilometers die ik tegenwoordig maak en mijn kapotte heup, was het tijd voor een andere auto. Eentje die net wat meer bescherming biedt, en met een automaat.

Na een proefrit met een Smart en her en der informeren, besloten we dat het toch net een iets grotere auto moest worden.

Op Bevrijdingsdag keken we nog maar eens op internet, en vonden bij een autohandel in Brabant een Renault Clio. 9 jaar oud, 1e eigenaar, 17884 km gelopen... We zijn gelijk gaan kijken, gelukkig maar, want terwijl wij aan het kijken waren kwamen er nog twee mensen voor die auto.





Einde van het verhaal: inmiddels staat de teller op 19093 km, hij rijdt héérlijk én het is mijn auto :)

Koninginnedag optocht

Hier in Hattem is er op de avond voor Koninginnedag een optocht. Kinderen op fietsen, een soort praalwagens van alle scholen en veel trotse ouders langs de route.

Het thema van dit jaar was 'Wat wil je later worden'.

Dóórgaan

Ik zou hier echt echt echt weer eens moeten schrijven.

Maar ik ben veel te druk met vriendin, dochter, zus en studiegenoot zijn. Mijn naaimachine heb ik al een maand niet aangeraakt, mijn eigen weblog minstens zo lang niet geopend.

De afgelopen weken was ik druk met mijn stage, met het organiseren van M. zijn verjaardag (wat tegelijkertijd een soort housewarming was) en met simpelweg dóórgaan.

Het is de bedoeling dat ik morgen mijn naaimachine weer uit de kast haal, om iets voor mij zelf te maken. Ook mag er wel weer eens iets nieuws in ons winkeltje, helemaal nu er het een en ander verkocht is :-) Vrijdag ga ik heerlijk met vriendinnen naar de sauna, even tijd voor hen en míj.

En dan snel hier weer een echt stukje, met wat fijne foto's.

Huis

Een tijdje geleden had ik het al beloofd. Nu is het eindelijk voldoende klaar om op de foto gezet te worden... Een stukje van ons huis:

Op de enorme witte muur bij de bank komt nog een groot schilderij. M. moet dit nog maken.

Onze schapen van Stange design.

Aan tafel!

Een kijkje in de keuken...

Mariatas

Een paar weken geleden kreeg ik een bestelling. Door de verhuizing was het even blijven liggen, maar dit weekend was het dan zover.

Er ging een hoop denkwerk aan vooraf. Het was namelijk niet zomaar een bestelling. Annemarie wilde namelijk een Mariatas. Een Mariatas... hoe maak je dat?

Gelukkig vond ik op marktplaats Mariastof, dat maakte het al wat eenvoudiger. Naast de eis dat Maria een aantal maal op de tas zou staan, moest de tas vooral ook fleurig worden - veel bloemetjes. Na een duik in mijn stoffenkast was ook dat opgelost: bloemenstofjes in overvloed. Een bezoek aan de fourniturenwinkel in Zwolle (hier in Hattem werd ik vreemd aangekeken toen ik om bepaalde fournituren vroeg...) bezorgde me de laatste onderdelen voor de tas.

Inmiddels is de Mariatas aangekomen bij de Marialiefhebster, dus ik mag 'm hier ook laten zien.

De voorkant:

De zijkant:

Onder de flap:

En de achterkant:

Dag appartement!

Vandaag nam ik afscheid van ons huis in Zeist. Ik nam de laatste spullen mee, gooide nog het een en ander weg. Onze geweldige buren hadden het huis al voor me schoongemaakt en de laatste dingen gedemonteerd.

Na een laatste blik gaf ik de sleutels terug aan de man van de woningbouwvereniging. Ik dronk nog een laatste kopje thee bij de buurvrouw en hielp haar voor het laatst met een brief. Zonder afscheid te nemen van onze directe buren, ben ik vertrokken.

Dag appartement in Zeist, dag buurt!

Cadeautjesketting

Eind januari begon Cisca over haar cadeautjesactie. Ik meldde me snel aan, en mocht aan Linda een cadeautje geven, zij schreef er al eerder over.


Francis (uit Nederland in Spanje) mocht mij een cadeautje sturen. Vanwege onze verhuizing gaf ik als postadres het adres van mijn ouders op. En jawel, vorige week nam mijn moeder een pakketje mee. Een pakketje uit Spanje!

Francis heeft mijn blog goed bestudeerd, want ze stuurde mij een boekje met patronen voor vilten tassen, én een paar flesjes heerlijke olijfolie!



Francis, dank je wel!

En Cisca, bedankt voor het organiseren!

Verhuisdrukte

Ik zou nu kunnen schrijven over...

...hoe ik mijn stage afrondde

...hoe druk we waren met muren schilderen

...en hoe ik mezelf bezig hield met de logistiek

...hoe er zoveel lieve mensen waren dit weekend die ons hielpen

...hoe we als afsluiting van het weekend ons verbaasden in het wokrestaurant in Wapenveld

...hoe blij ik ben met ons huis

...hoeveel ik al in onze brede vensterbanken heb gezeten

...en hoe ik dan heerlijk mensen kan kijken

...en zwaai naar de eigenaar van de sportzaak tegenover ons

...hoe ik heen en weer en heen en weer reed van Zeist naar Hattem

...hoe ik al heel veel dozen naar Hattem haalde

...hoe we al een week op een luchtbed slapen en het geweldig vinden

...hoe dit appartement al ontzettend als thuis voelt

...hoe het appartement in Zeist al geen gevoelens meer oproept

...hoe vandaag de tweede nieuwe bank geleverd werd en de nieuwe diepvries

...hoe ik al genoot van ons bad - een bád!

...hoe M. zojuist een rondje fietste door de woonkamer

...hoe we op de eerste avond dachten dat we een buurman hadden die drumde - tot we uit het raam hingen en ontdekten dat het een CDA-verkiezings-band was

...hoe ik dit verhaal leuker zou maken met foto's, als ik maar een camera óf een bluetoothdingetje had in dit huis.

Maar voorlopig moeten jullie het maar doen met dit geweldige cadeau dat we van Octavie kregen:

Twee weken

Het is al weer even geleden dat hier een stukje verscheen. In de tussentijd is er veel gebeurd!

Zo kreeg M. zijn bul (summa cum laude!!) en vierden we feest.
Schatte ik de 'lekkere trek' van onze gasten iets verkeerd in en konden we nog een hele week genieten van lekkere hapjes (met dank aan @Amiek en @Carmen1970!!).

Verzamelden we heel veel verhuisdozen.
Pakte ik alvast een aantal dozen in.

Verplaatste ik de 'we krijgen de sleutel' datum, zodat we een weekend hebben om te schilderen, in plaats van slechts vier avonden.
Regelde ik héél veel dingen, die horen bij verhuizen.

Werkte ik aan het artikel van mijn huidige onderzoek, en rondde ik het artikel van mijn vorige onderzoek af.

Maakte ik een tas in opdracht.

En werkte ik aan de nabestelling die ik kreeg voor de grote opdrachtgever.

Lara

Naast het inpakken van dozen en het afronden van mijn stage, zijn er gelukkig ook nog leuke dingen.

Zo haalden mijn ouders vrijdag hun nieuwe hondje op: een Labrador x Friese Stabij. Lara is nu 8 weken oud en ontzettend schattig...

Lara met een bot, gemaakt door mij en goedgekeurd door een dierenarts.

Ik ga morgen en overmorgen bij mijn ouders bivakkeren - vluchten uit de dozen én in mijn 'pauzes' knuffelen met Lara!

Peugeotje

Deze week was het dan 'eindelijk' zo ver, M. krijg zijn leaseauto! De afgelopen twee weken was hij telkens op en neer gereden met ons Peugeotje uit 1989, die het zonder mokken volhield. M. mokte wel, want het Peugeotje wil niet zo hard (lang leve de kleine motor). Met de komst van de Fiat (zijn 'nieuwe' auto) is dat echter verleden tijd. Het Peugeotje is nu voor mij, wat wel verstandig is want ik heb last van een zware rechtervoet. Die voet in combinatie met het Peugeotje zorgt voor een maximum snelheid van 110-120, dus dat is prima.


Vanochtend mocht ik in de Fiat mee naar Hattem, om het Peugeotje op te halen. M. kan namelijk veel, maar in twee auto's tegelijk rijden lukt hem niet. Of ik 'm dus even naar huis wilde rijden.

Was het in Zeist al niet zulk fijn weer met alle regen die er viel, richting Hattem sneeuwde het én was het glad. Op zich geen probleem, ik zou wel thuis komen.

Helaas dacht het Peugeotje daar anders over. Ik was nog geen tien minuten onderweg, of het leek wel alsof de handrem er nog op stond. Hoe hard ik het gaspedaal ook intrapte, ik kreeg 'm echt niet boven de 90 km/uur. Ik wist: dat is niet goed. Het deed me terugdenken aan die keer dat ik met mijn Jetta uit 1988 op de snelweg reed en het gasgeven ook geen effect meer had, dat was niet leuk.
Enfin, gelukkig was er al heel snel een parkeerplaats, waar ik kon stoppen. Een telefonisch consult met M. later, leverde mij het advies om 'even achteruit en dan weer vooruit te rijden, dan doet 'ie het wel weer gewoon'. Ahum. Dat vond ik geen goed idee. Bovendien stonk het toch ook wel, verder rijden leek me geen goed plan.
Een behulpzame meneer ('ik weet helemaal niks van auto's hoor, maar ik wil best even met je meekijken') vond de hoeveelheid koelvloeistof verdacht laag en waarschuwde me voor een kapotte koppakking... Daar stond ik dan, op een parkeerplaats vol mannen (was het zó'n parkeerplaats?), in de natte sneeuw, met een wellicht heel erg kapotte auto...

Tijd voor de Wegenwacht!

De meneer van de Wegenwacht vertelde me dat de auto het simpelweg koud had...! Oude auto + vocht + kou + rijwind = bevroren carborateur, waardoor het lijkt alsof je een hele stijle berg op moet (vol gas heeft geen effect). Hij wisselde twee slangetjes om, waardoor de carborateur het niet meer koud zou krijgen, en de auto deed het weer perfect!


Voortaan zal ik het Peugeotje een warme kruik geven als ik ga rijden, en een dekentje omdoen als 'ie buiten moet staan, wie weet helpt het ;-)

Love 2 Be Mama

Dit keer staat het bericht niet hier op de site, maar kun je een stuk van mijn hand lezen bij Love 2 Be Mama!

Ga snel kijken, reageren mag daar én hier! :-)

Opruiming!

In het kader van de naderende verhuizing was het de hoogste tijd om weer eens de boekenkast uit te zoeken!
Ik vond er een flink aantal boeken die niet mee mogen naar het volgende huis: ik heb ze een of meerdere keren gelezen en vind het mooi geweest. Omdat het stuk voor stuk niet zulke duren boeken waren, heeft het geen nut om ze proberen via bol.com te verkopen.
Om ze nou zo weg te gooien vind ik ook niks, het zijn wel bóeken!



Daarom, speciaal voor jullie, de mogelijkheid om de boeken bij mij op te halen/tegen verzendkosten van mij te krijgen (de hele stapel past met gemak in een TNT-pakket :))


Nederlandstalig:
Emily Barr - Backpack
Emily Barr - Bagage
Emily Barr - Jetlag
Maeve Binchy - Een zaterdag in september
Kjell Eriksson - De stenen kist
Sarah Harrison - De paardenheuvel
Jonathan Kellerman - Engel des doods
Santa Montefiore - Onder de ombu-boom

Engelstalig:
Steve Berry - The romanov prophecy
Maeve Binchy - Tara Road
Patricia Cornwell - At risk
Daniel Silva - The confessor


Wie het eerst reageert krijgt ze, ze gaan per stuk of als geheel, als ik ze maar kwijt ben voor 1 maart! :)

Over de makelaar en het wcpapier

Vandaag was dé dag: we zouden het appartement nog een keer zien en het huurcontract tekenen.
Zowel de makelaar als wij liepen met een camera door de woning, hij op zoek naar mankementen, wij om een beter beeld te krijgen van wat er nog gedaan moet worden voor we er kunnen wonen.



We hadden alles bekeken, wisten wat er wel en wat er niet geschilderd hoeft te worden, het contract was getekend, we moesten alleen nog even de hoogte van de kamer weten.
Maar. We hadden geen meetlint bij ons. In het appartement lag ook niks met een maataanduiding.
Maar. Het is gelukt. De makelaar toverde een rol wcpapier tevoorschijn, die hebben we bij het goede velletje (precies zo hoog als de kamer is) afgescheurd, weer opgerold en in de tas gestopt. Nu alleen nog even het wcpapier opmeten en klaar!

Babycadeautjes

De laatste weken stonden voornamelijk in het teken van babycadeautjes.

Zo beviel Octavie van een prachtige dochter. Voor haar maakte ik een slab.


Ik voorzag al dat kleine F. een echte kotsqueen zou worden en stuurde de slab dus snel op naar het zuiden des lands...


Voor oud-blogvriendin (en nu op twitter als @Marjomein) Marjolein maakte ik een luiertas, voor het kindje dat nu nog veilig in haar buik zit.

(De klep kan van de tas worden gehaald en doet dan dienst als verschoon mat)


Ook peutervriendinnetje M. die ik de laatste tien jaar misschien twee keer zag, maar toch mijn eerste vriendinnetje was en daarom in mijn hoofd blijft zitten, kreeg een kindje. Aangezien de kans groot is dat ook dit meisje knoeit met eten, kreeg ook zij een slab. Peutervriendinnetje M. was denk ik zo verbaasd, dat ze nog steeds geen woorden heeft gevonden om te laten weten dat het pakketje is aangekomen...


Nu wacht ik alleen nog op het geboortekaartje van het kindje van dokter F., zodat ik aan de hand daarvan ook voor zijn kindje een cadeautje kan maken. Daarna ga ik over op een serie bestellingen voor volwassenen!

Later is nu!

Een maand geleden had ik het over 'later als we groot zijn'. Ik geloof dat het al zover is, het is al later!

M. heeft namelijk de baan, per 18 januari. 1 maart krijgen we de sleutel van ons nieuwe huurappartement en begin ik aan mijn laatste stage.
Vandaag heb ik een gesprek over een mogelijke baan, per deze zomer.

Ondertussen regel ik nog 'even' een afstudeerfeestje voor M., schrijf ik een verhaal over M. voor zijn diplomauitreiking, moet er eindelijk schot komen in mijn huidige stage en plan ik de verhuizing. Vandaar dat er hier online even niet zoveel te beleven valt, sorry!