Drie jaar later...

Ongelofelijk, het is alweer drie jaar geleden dat ik hier schreef. Wat was het leven toen nog anders!
We waren net verhuisd, naar ons fijne huis in mijn geboortedorp. Ik was bezig met mijn PhD, in de vrije tijd met handwerken en genieten van het leven met meneer J.

Inmiddels zijn we ruim twee en een half jaar getrouwd, en is sinds bijna tien maanden kleine J. in ons leven. Wat een rijkdom!

De komende tijd staan er wat nieuwe berichten op de planning...

Twee jaar later...

Na twee jaar blogstilte begint het toch weer te kriebelen, een beetje. Eens zien wat er van komt.

Van Wapenveld naar Bennekom.
Van werken in Wageningen en Utrecht naar werken in Eindhoven.
Van veel te veel tijd besteden aan het werk van mijn vriend, naar veel te veel tijd besteden aan mijn eigen baan, en een verloofde die hard aan de studie is.
Van een groot huis in Wapenveld naar een ruim huis in Bennekom, waar we veel en hard geklust hebben.
Van misschien gaan we ooit trouwen naar volop in de huwelijksvoorbereidingen.
Van geen huisdieren naar twee katten.

Ja, er is een hoop veranderd in twee jaar. Maar er is ook het een en ander gelijk gebleven. De liefde voor handwerken en verschillende materialen!

366/366

Dat was 'm dan, de laatste dag van 2012. M ging carbiet schieten met de halve buurt, ik bereidde met twee vriendinnen de avond voor. Met bijna twintig man luidden we het nieuwe jaar in. Dat het nieuwe jaar een mooi jaar mag worden!

344/366

Gisteren waren mijn ouders 40 jaar bij elkaar. Vandaag kwamen we bij elkaar om dat te vieren.

Lara

Naast het inpakken van dozen en het afronden van mijn stage, zijn er gelukkig ook nog leuke dingen.

Zo haalden mijn ouders vrijdag hun nieuwe hondje op: een Labrador x Friese Stabij. Lara is nu 8 weken oud en ontzettend schattig...

Lara met een bot, gemaakt door mij en goedgekeurd door een dierenarts.

Ik ga morgen en overmorgen bij mijn ouders bivakkeren - vluchten uit de dozen én in mijn 'pauzes' knuffelen met Lara!

7,5 jaar

Vandaag, 7,5 jaar geleden, lokte M. mij naar zijn huis. Hij gaf me een drie kantjes tellende liefdesbrief, die ik mocht lezen.
Ik beantwoorde zijn geschreven vraag met een zoen, en onze verkering was een feit!

Nu, 7,5 jaar later noem ik hem niet meer mijn verkering, maar mijn geliefde. Een geliefde, die ik van mijn leven niet meer kwijt wil!

Vanmiddag spijbelen we allebei en neem ik hem mee naar Lokaal Victoria! Een lekker taartje of een High Tea zou toch moeten lukken, als ik hun tweets zo lees :)