Teken van leven

Stilte op een blog betekent meestal dat de aandacht elders is. In dit geval klopt dat ook: ik ben druk met leven!

Het is zo fijn om geen pijn te hebben, en dingen te kunnen doen. Om moed te hebben om aan het eind van de dag voor te stellen om 'nog even naar de dierentuin te gaan', en dat dan ook 'gewoon' te doen! 

Of om de jongens in de auto te zetten en naar het bos te rijden voor een boswandeling. Dat was voor het eerst ooit!

Of om in diezelfde week nog een keer naar de dierentuin te gaan, en de krukken dit keer thuis te laten. Achter de kinderwagen voor (mentale) steun, maar verder niets. De wereld op zijn kop voor ons!

Ondertussen heb ik mijn werk ook weer opgepakt, dit bouwen we rustig op. Gelukkig trekt de mist in mijn hoofd meer en meer op, en komen er steeds minder kromme zinnen uit mijn vingers. Deze week werk ik drie keer drie uur, en zo komen er elke week uren bij.

Vier

Inmiddels zijn we een gezin van vier, met twee kleine mannen. Jip is net drie, Daan is in april één geworden. 

Twee hele vrolijke jongens die heel goed samen kunnen spelen.

Twee jongens die er de afgelopen maanden tijdens de Corona-crisis van genoten dat we met z'n vieren thuis waren. 

Dit weekend gingen we als uitje boodschappen ophalen bij een boer in Bunnik. Met een ritje door de perenboomgaard en afsluitend een ijsje mee voor onderweg. Dat ijsje aten we langs de kant van de weg, met uitzicht op tractoren. Als je Jip ergens blij mee maakt... 

JipW

Eind mei werd ons wonder JipW geboren. Onze lieve kleine man. We moesten geduld hebben voor hij zich aandiende, maar eenmaal onderweg waren we zo blij!

De kleine man heeft dat gevoel meegekregen. Hij is eigenlijk altijd blij. Ook bij anderen, ook op de opvang. Zelfs als ze in het ziekenhuis weer eens wat van hem willen, zelfs dan blijft hij vriendelijk.

De kleine man lijkt op ons. Qua uiterlijk is hij precies zijn vader. Qua heupen lijkt hij helaas op mij, ook hij draagt een spreidbeugel. Nu alweer bijna zes maanden, hopelijk is het nu bijna klaar.

Qua slaappatroon lijkt hij meer op mij dan op J: vrolijk 's ochtends en 's avonds moe en lekker slapen. 's Nachts ligt hij gelukkig niet zo vaak wakker als ik, daarin lijkt hij weer meer op J. 😉.

We boffen met deze lieve kleine man.

Drie jaar later...

Ongelofelijk, het is alweer drie jaar geleden dat ik hier schreef. Wat was het leven toen nog anders!
We waren net verhuisd, naar ons fijne huis in mijn geboortedorp. Ik was bezig met mijn PhD, in de vrije tijd met handwerken en genieten van het leven met meneer J.

Inmiddels zijn we ruim twee en een half jaar getrouwd, en is sinds bijna tien maanden kleine J. in ons leven. Wat een rijkdom!

De komende tijd staan er wat nieuwe berichten op de planning...