Sinterklaas

Schreef ik een paar weken geleden nog dat ik de deur niet open doe met Sint Maarten, met Sinterklaas is dat een ander verhaal.

Bij onze buurkinderen komt Sinterklaas niet langs. Het zit niet in hun cultuur en het geld is er ook niet voor, om écht uit te pakken. De kinderen krijgen het feest op school wel mee, ze vinden het geweldig.

Vorig jaar werd er bij ons thuis een brief bezorgd, ondertekend door Sinterklaas. In deze brief stond dat de buurkinderen (én wij!) hun schoen mochten zetten. Een groot feest natuurlijk, zowel voor de kinderen als voor ons.

Dat de kinderen dit niet vergeten zijn, bleek gisteren. Toen ik thuiskwam stonden de kinderen voor mijn deur te springen, met de vraag of ik dit jaar weer post had gehad. Helaas voor hen was dat niet het geval. Daarom komen ze vandaag bij me om samen een brief te schrijven aan Sinterklaas, om te vragen of ze komend weekend hun schoen mogen zetten. Ik gok dat Sinterklaas wel een brief terugstuurt en in ruil voor wat liedjes en mooie tekeningen iets in de schoentjes stopt.

Zaterdag komen de kinderen dus hun "schoentje leggen", zoals ze zelf zeggen. En ik ga voorstellen om zondag samen pepernoten te bakken. Niks zo leuk als samen pepernoten bakken!