Sint Maarten

Vorig jaar op 11 november, hadden we geen flauw idee dat het Sint Maarten was. Oké, we hadden er wel op de radio over gehoord, maar dat was het dan ook wel. In het dorp waar wij vandaan komen, werd in onze jeugd niet aan Sint Maarten gedaan. Ook in de wijk waar we nu wonen, een halve "krachtwijk", verwachtte ik geen Sint Maarten lopers.
We waren dan ook totaal onvoorbereid toen op 11 november de hele avond de deurbel ging. Onze kleine voorraad snoep werd er in een rap tempo doorheen gejaagd. We vonden het allemaal prima en gezellig, tot er een groepje kinderen aan de deur kwam. Net te oud, een net te grote groep en vooral veel te brutaal. Ze trokken de schaal met snoepjes uit mijn handen en gooiden de inhoud over de galerij. Mijn buurvrouw vertelde me later dat ze -juist vanwege die laatste groep kinderen- "niet thuis" is op 11 november.
Einde Sint Maarten.

Dit jaar doe ik de deur niet open. Jammer voor alle kinderen die wél geïntegreerd zijn en meedoen aan dit Nederlandse feest. Op alle andere dagen doe ik de deur voor ze open, want het groepje nare kinderen komt alleen als er gegarandeerd iets te halen valt. Vandaag dus niet.

Ik hoop dat jullie allemaal een leuke Sint Maarten hebben!