Vier weken!

Vandaag is het precies vier weken geleden dat ik geopereerd werd. Het voelt tegelijkertijd als heel kort geleden, en een eeuwigheid geleden!

Vandaag was een dag vol mijlpalen:

- Het bed beneden werd opgehaald, ik kondigde het al aan. We hebben nu weer ruimte, en een normale woonkamer. Héél fijn!

- Nadat even douchen gisteren prima ging met een klein beetje assistentie van Joost, kwam vanochtend Buurtzorg weer. Ik ben ontzettend blij dat ze me geholpen hebben, maar na vier weken vrijwel de hele ochtend in pyjama omdat ze pas rond half elf tijd hadden was ik het wel zat. Dus tijdens het douchen en aankleden, wat ik dus vrijwel helemaal zelf deed, besloten we dat vandaag de laatste dag was. Blij en opgelucht zwaaide ik de dame van Buurtzorg uit...!

- Vanochtend liep ik mijn eerste rondje van >1 km, namelijk 1,15 km. Jip wandelde gezellig mee, die had een snipperdag genomen. En het ging goed, hij hoefde me niet naar huis te dragen.

Runkeeper

De afstand die ik loop wordt telkens iets groter. Vandaag heb ik Runkeeper maar eens aangezet. Het is immers leuk om bij te houden wat je doet, en hoe dat gaat.

Gelukkig heb ik in werkelijkheid niet zo lopen zwalken...

Morgen weer een iets groter rondje!

Één week

Inmiddels is het een week geleden dat ik mijn nieuwe heup kreeg. Hoe gaat het nu?

Eigenlijk ben ik positief verrast hoe het gaat. Ik beweeg veel soepeler dan een paar dagen geleden. Ik heb sinds vrijdagmiddag geen oxycodon meer geslikt, waar ik heel erg blij mee ben. Ik moet tot maandagmiddag nog een medicijn slikken tegen kalkafzetting op de prothese, wat tevens als pijnstiller werkt. Als die 'kuur' op is, heb ik alleen nog paracetamol en een bloedverdunner die ik mezelf moet spuiten.

Maandag gaat de pleister van de wond af, dat vind ik wel heel spannend. Hoe zal het eruit zien? Is het al helemaal dicht? Gelukkig helpt de thuiszorg me daar mee...

Verder heb ik de liefste mantelzorgers. Mijn mannen helpen me enorm goed. Daan geeft mijn krukken aan, Jip sleept met kussens en mijn handwerkmand als ik buiten wil zitten en Joost zorgt voor ons allemaal. 

In de volgende blog iets over de warme maaltijden!

Verwennerij

Het voordeel van een pittige operatie ondergaan, is dat je daarna enorm verwend wordt.

Elke dag kleppert de brievenbus met lieve post.

Gisteren stonden er verschillende bloemisten aan de deur met prachtige boeketten. 

(Van mijn schoonouders, het bestuur van de VAH waar ik weer deel van ga uitmaken, en van het team waar ik mee samenwerk in het Prinses Maxima Centrum).

Eerder deze week kregen we aardbeien uit eigen tuin, die een heerlijk tussendoortje vormden.

Vandaag werd er twee keer een heerlijk pakket afgeleverd. Van vriendinnen een pakket met diverse lekkernijen, van thee met iets zoets tot speciale drankjes met een hartig hapje, en allerlei vers fruit, tot heerlijk douchespul.

En van mijn werkgever een pakket met vijf zakken soep, dat wordt smullen bij de lunch!

We gaan er van smullen!

Wat hebben ze gedaan?

Zoals eerder gezegd heb ik een nieuwe kom, een steel en een kop gekregen. Hierbij hebben ze de kom alvast voorbereid voor een revisie, hopelijk over heel veel jaar. Ze hebben er een echt kunstwerk van gemaakt! Uit de informatie van het ziekenhuis: Acetabulaire opbouw Bone Impaction Grafting (BIG): Bij een BIG worden botsnippers in het acetabulum gelegd, vóórdat de kom van de heupprothese geplaatst wordt. Deze botsnippers komen van de eigen verwijderde heupkop en/of van donorbot. Bij patiënten jonger dan 50 jaar wordt er altijd gebruik gemaakt van de BIG gezien de verwachte langere levensduur. Er zullen hierna mogelijk nog (diverse) revisieoperaties noodzakelijk zijn. Een revisieoperatie kan uitgevoerd worden zolang er voldoende bot aanwezig is in het acetabulum. Ook bij oudere patiënten met specifieke heupproblemen, al dan niet in combinatie met een revisieoperatie, wordt deze techniek toegepast (biologisch herstel heupkom).   Na het toepassen van deze methode mag het geopereerde been meestal niet volledig belast worden om de botsnippers goed in te laten groeien. Naar aanleiding van de bevindingen van de operateur wordt bepaald in welke mate het geopereerde been belast mag worden. De mate van belasting heeft ook consequenties voor de tijdelijke leefregel waaraan de patiënt zich moet houden aangezien er bij een acetabulaire opbouw consolidatie moet plaatsvinden van de botsnippers.   Bone Impaction Grafting (BIG) + MESH (metalen matje met schroeven): Soms is het nodig om de vorm van het acetabulum te optimaliseren voordat de nieuwe heupkom geplaatst kan worden. Dit gebeurt met behulp van een matje van metaal en schroeven, en wordt ook wel een MESH genoemd. Dit heeft consequenties voor de belastbaarheid van de heup na de operatie. Postoperatief mag de patiënt 10% of 50% belasten, afhankelijk van de uitgebreidheid van de operatie. Na 6 weken mag de patiënt uit gaan breiden naar 50% of 100% belast lopen. Naar aanleiding van de bevindingen van de operateur wordt bepaald in welke mate het geopereerde been belast mag worden.     Leefregels Tijdelijke leefregels: De eerste 6 weken alleen bukken met het geopereerde been naar achteren geplaatst. Zolang de heup niet volledig belast mag worden bij het opstaan en gaan zitten altijd het geopereerde been naar voren plaatsen.   Blijvende leefregels: Gecombineerde flexie > 90°, adductie en endorotatie dient te worden vermeden. ADL handelingen zoals bijvoorbeeld het wassen van voeten en aan- en uittrekken van schoenen dienen uitgevoerd te worden met de geopereerde heup in flexie gecombineerd met exorotatie en abductie. Een paar leefregels dus. Belangrijk om me hieraan te houden! Ik mag nu 50% belasten, en na de controle over zes weken hopelijk opbouwen naar 100%.

Thuis!

Zo kan het toch opeens snel gaan... het lopen met Joost erbij voelde heel vertrouwd, dus er was geen reden om nog langer in hotel RadboudUMC te blijven.

Dus na een ritje over de waalbrug kon ik om half vier in m'n eigen beneden-bed duiken!

Stap voor stap

Gisterochtend was ik nog niet zo enthousiast. Lopen ging eigenlijk niet, omdat ik zó duizelig was. 

Gelukkig ging dat gistermiddag een stuk beter, en heb ik toch drie keer ongeveer 50 meter gelopen. Wat was ik trots!

Helaas sloeg de duizeligheid vannacht toch weer toe. Mogelijk door een dip in m'n bloeddruk, toch een na effect van de narcose of een bijwerking van de oxycodon.

Gelukkig kon ik vanochtend toch weer oefenen met de fysiotherapeut, en lukte het lopen wel weer. Het traplopen hebben we maar gelaten voor wat het was, daar voelde ik me niet zeker genoeg voor. Gelukkig heb ik als kind ook veel met krukken trapgelopen, dus de techniek ken ik op zich.

Als de duizeligheid vandaag acceptabel wordt/blijft ga ik in de loop van de dag naar huis. Mocht dat toch niet zo zijn, dan blijf ik nog een nachtje in hotel RadboudUMC.

Even afwachten dus!

Operatie geslaagd!

Hiep hiep hoera, de operatie is gisteren doorgegaan!

De operatie ging naar wens. Ze hebben naast mijn eigen bot wat ze als donorbot gebruikt hebben om de vorm van de heupkom beter te maken, ook een metalen 'netje' gebruikt (een mesh). Daarbij natuurlijk een nieuwe kom, pin en kop. 

Ik ging er vanuit dat ik 10% zou mogen belasten, maar tot mijn vreugde mag ik toch al naar de 50%. Dat is dus héél fijn.

Ook zijn de leefregels minder streng dan verwacht, dus allemaal meevallers 😉.

Wel ben ik nog ontzettend duizelig, dus staan gaat eventjes, lopen lukt nog niet. Net fysiotherapie gehad, met het idee om wat stapjes te zetten. Dat ging helaas nog niet. Vanmiddag nog een poging wagen 😬

Foto van vanochtend na het oefenen.

Samen op stap

De komende maanden zal ik nog niet echt mobiel zijn. Daarom besloten we vandaag nog even met z'n vieren op pad te gaan. Gelukkig was er bij de Panoramahoeve op het terras een plekje voor ons waar we op afstand, van anderen én van elkaar 😆, konden lunchen.

Heerlijk, nog even heel bewust samen.

Coronatest

De laatste horde voor de operatie is de verplichte Coronatest. Logischerwijs mag die niet positief zijn. Niet zo lekker om iemand je ziekenhuis binnen te halen zeg maar...

Gelukkig was de test wederom negatief. Dus ik mag maandag komen!

Laatste werkdag

Gisteren was mijn voorlopig laatste werkdag. Ik droeg al mijn taken over, zorgde dat alle bestanden op de juiste plek stonden. Ik belde met collega's om te zorgen dat alles duidelijk was, en ik mailde externe contacten om te laten weten dat ik er voorlopig niet ben.

Omdat ik al maanden vanuit huis werk -daar begon ik voor de Corona maatregelen al mee - zag ik mijn collega's al tijden nauwelijks. Gelukkig was er gisteren tijd om nog even samen te kletsen via Skype, voor ik mijn laptop dichtklapte.

Het voelde gek, maar ook goed. Ik heb alles netjes afgerond (denk ik). Hopelijk kan ik over een maand of drie weer beginnen, we gaan het zien.

Laat ik het de komende paar dagen maar beschouwen als een soort zwangerschaps- en bevalverlof. Met aanstaande maandag al de keizersnee 😇.

Nog tien dagen...

Nog tien dagen, en dan begint een nieuwe fase in mijn leven. 

Wat ik jaren en jaren heb uitgesteld, gaat nu uiteindelijk toch gebeuren: ik krijg een totale heupprothese. Het gaat echt niet meer.

Nog tien dagen om deze heup te misbruiken, kapot kan ie toch niet meer, zoals mijn fysiotherapeut zo mooi zegt. 

Nog tien dagen om alles zo goed mogelijk te regelen in huis, voor mijn mannen en voor mijzelf.

Nog tien dagen om te zorgen dat ik straks heel veel projecten klaar heb liggen. Lopen zal de eerste weken nog niet geweldig gaan, handwerken lukt vast wel.

Ik ben van plan de komende tijd weer te bloggen, over het hele proces rondom de nieuwe heup. Binnenkort ook een post over hoe het de laatste jaren gegaan is, en waarom ik nu toch de keuze gemaakt heb.

Heb je vragen? Stel ze gerust!

bron illustratie: RadboudUMC