Over de makelaar en het wcpapier

Vandaag was dé dag: we zouden het appartement nog een keer zien en het huurcontract tekenen.
Zowel de makelaar als wij liepen met een camera door de woning, hij op zoek naar mankementen, wij om een beter beeld te krijgen van wat er nog gedaan moet worden voor we er kunnen wonen.



We hadden alles bekeken, wisten wat er wel en wat er niet geschilderd hoeft te worden, het contract was getekend, we moesten alleen nog even de hoogte van de kamer weten.
Maar. We hadden geen meetlint bij ons. In het appartement lag ook niks met een maataanduiding.
Maar. Het is gelukt. De makelaar toverde een rol wcpapier tevoorschijn, die hebben we bij het goede velletje (precies zo hoog als de kamer is) afgescheurd, weer opgerold en in de tas gestopt. Nu alleen nog even het wcpapier opmeten en klaar!

Babycadeautjes

De laatste weken stonden voornamelijk in het teken van babycadeautjes.

Zo beviel Octavie van een prachtige dochter. Voor haar maakte ik een slab.


Ik voorzag al dat kleine F. een echte kotsqueen zou worden en stuurde de slab dus snel op naar het zuiden des lands...


Voor oud-blogvriendin (en nu op twitter als @Marjomein) Marjolein maakte ik een luiertas, voor het kindje dat nu nog veilig in haar buik zit.

(De klep kan van de tas worden gehaald en doet dan dienst als verschoon mat)


Ook peutervriendinnetje M. die ik de laatste tien jaar misschien twee keer zag, maar toch mijn eerste vriendinnetje was en daarom in mijn hoofd blijft zitten, kreeg een kindje. Aangezien de kans groot is dat ook dit meisje knoeit met eten, kreeg ook zij een slab. Peutervriendinnetje M. was denk ik zo verbaasd, dat ze nog steeds geen woorden heeft gevonden om te laten weten dat het pakketje is aangekomen...


Nu wacht ik alleen nog op het geboortekaartje van het kindje van dokter F., zodat ik aan de hand daarvan ook voor zijn kindje een cadeautje kan maken. Daarna ga ik over op een serie bestellingen voor volwassenen!

Later is nu!

Een maand geleden had ik het over 'later als we groot zijn'. Ik geloof dat het al zover is, het is al later!

M. heeft namelijk de baan, per 18 januari. 1 maart krijgen we de sleutel van ons nieuwe huurappartement en begin ik aan mijn laatste stage.
Vandaag heb ik een gesprek over een mogelijke baan, per deze zomer.

Ondertussen regel ik nog 'even' een afstudeerfeestje voor M., schrijf ik een verhaal over M. voor zijn diplomauitreiking, moet er eindelijk schot komen in mijn huidige stage en plan ik de verhuizing. Vandaar dat er hier online even niet zoveel te beleven valt, sorry!

Messengerbag van surfzeil

Na de grote opdracht had ik tijd om aan een andere opdracht, die we al een tijd geleden binnenkregen, maar die pas met kerst af hoefde te zijn.

Voor mijn tante maakte ik een messengerbag uit surfzeil, een stoere tas dus. Zij woont in Oslo en daar is het hip om rond te lopen in jassen gemaakt van zeilbootzeil. Maar aangezien zij die jassen te duur vond én het leuk vond om echt origineel te zijn, bestelde ze bij ons. Het moest een tas worden waar ze haar camera in kwijt kon en haar materiaal voor de lessen die ze geeft op de Nederlandse school.
Uit een surfzeil maakte ik een echte Nederlandse tas: rood/wit/blauw. Mooi toch, voor een Nederlandse expat!

Dé opdracht

Twee weken geleden werd ik gebeld. Nou gebeurt dat wel vaker, maar dit was een speciaal telefoontje. De beller stelde mij een vraag: of de dames van Me&My Fabrics tijd hadden, de komende twee weken. De beller zocht namelijk iemand die twintig kerstpakketten kon samenstellen.
Het ging om kerstpakketten ter afsluiting van een project, een XL-project. De vraag aan ons was dan ook om XL-schorten met bijpassende pannenlappen te maken. Uiteraard vergezeld van een goede fles wijn en een pakje sterretjes, maakte dat een goed kerstpakket, aldus de beller.

Beller werd opdrachtgever, we namen de opdracht aan.

Na een nacht slapen realiseerden we ons pas goed waar we ja tegen hadden gezegd: 20 schorten en 40 pannenlappen maken in twee weken tijd. Plus de tijd die gaat zitten in het inkopen van de materialen.

We begonnen met het tekenen van een patroon:



We knipten en scheurden de stof, terwijl we ondertussen nog overlegden met de opdrachtgever over het logo.



Zo maakten we 20 schorten...



... en 40 pannenlappen.



De eerste pakketten zijn uitgedeeld, gelukkig kwamen er allemaal enthousiaste reacties!

Druk

Het is hier stil. Heel stil. Dat komt doordat het in het echte leven ontzettend druk en hectisch is.

Eerst was daar de baanwielrendag van M. zijn wielerclub. Ik ging mee voor de foto's en de gezelligheid. Die gezelligheid is gelukt, de foto's iets minder...




Vervolgens vierde ik vorige week een keer of drie mijn 26e verjaardag en kwam Sinterklaas bij mijn familie langs.


Ook ben ik druk met mijn stage, na twee maanden werken en wachten, heb ik eindelijk toegang tot de data die ik nodig heb, waardoor ik nu eindelijk kan denken!


Daarnaast is het spannend op werkgebied voor M., hij krijgt volgende maand zijn dierenarts-bul en is op dit moment aan het proefwerken bij een mogelijke werkgever. Een werkgever die van ons verlangt dat we op korte termijn in het werkgebied komen wonen. Heel spannend dus!


Bovendien kregen we twee weken geleden een enorme opdracht. Meer hierover in een volgend logje!

Familie van Sinterklaas

De laatste schooldag voor 5 december. Het moet zo'n vijftien jaar geleden zijn geweest, ik denk dat ik in groep zes of zeven zat. Ook bij ons op school kwam Sinterklaas.

De avond voor het grote Sinterklaasbezoek had mijn moeder me in mijn oor gefluisterd (zus geloofde nog) dat ik niet raar moest kijken naar Sinterklaas. Eigenlijk was ik die opmerking allang weer vergeten.

Tot het moment dat Sint bij ons in de klas was en hij begon over mijn zwemtrainingen. Raar was dat, want mijn klasgenootje zwom echte wedstrijden en trainde veel vaker dan ik (hij is afgelopen zomer uitgekomen voor Aruba met de Olympische Spelen...).
Bovendien leek het wel of hij de schoenen van mijn opa aan had, en die leesbril kwam me ook bekend voor! Al snel viel het kwartje: Sinterklaas is mijn opa!

Wie kan dat nou zeggen... ik ben familie van Sinterklaas!