Stap voor stap

Gisterochtend was ik nog niet zo enthousiast. Lopen ging eigenlijk niet, omdat ik zó duizelig was. 

Gelukkig ging dat gistermiddag een stuk beter, en heb ik toch drie keer ongeveer 50 meter gelopen. Wat was ik trots!

Helaas sloeg de duizeligheid vannacht toch weer toe. Mogelijk door een dip in m'n bloeddruk, toch een na effect van de narcose of een bijwerking van de oxycodon.

Gelukkig kon ik vanochtend toch weer oefenen met de fysiotherapeut, en lukte het lopen wel weer. Het traplopen hebben we maar gelaten voor wat het was, daar voelde ik me niet zeker genoeg voor. Gelukkig heb ik als kind ook veel met krukken trapgelopen, dus de techniek ken ik op zich.

Als de duizeligheid vandaag acceptabel wordt/blijft ga ik in de loop van de dag naar huis. Mocht dat toch niet zo zijn, dan blijf ik nog een nachtje in hotel RadboudUMC.

Even afwachten dus!

Operatie geslaagd!

Hiep hiep hoera, de operatie is gisteren doorgegaan!

De operatie ging naar wens. Ze hebben naast mijn eigen bot wat ze als donorbot gebruikt hebben om de vorm van de heupkom beter te maken, ook een metalen 'netje' gebruikt (een mesh). Daarbij natuurlijk een nieuwe kom, pin en kop. 

Ik ging er vanuit dat ik 10% zou mogen belasten, maar tot mijn vreugde mag ik toch al naar de 50%. Dat is dus héél fijn.

Ook zijn de leefregels minder streng dan verwacht, dus allemaal meevallers 😉.

Wel ben ik nog ontzettend duizelig, dus staan gaat eventjes, lopen lukt nog niet. Net fysiotherapie gehad, met het idee om wat stapjes te zetten. Dat ging helaas nog niet. Vanmiddag nog een poging wagen 😬

Foto van vanochtend na het oefenen.

Samen op stap

De komende maanden zal ik nog niet echt mobiel zijn. Daarom besloten we vandaag nog even met z'n vieren op pad te gaan. Gelukkig was er bij de Panoramahoeve op het terras een plekje voor ons waar we op afstand, van anderen én van elkaar 😆, konden lunchen.

Heerlijk, nog even heel bewust samen.

Coronatest

De laatste horde voor de operatie is de verplichte Coronatest. Logischerwijs mag die niet positief zijn. Niet zo lekker om iemand je ziekenhuis binnen te halen zeg maar...

Gelukkig was de test wederom negatief. Dus ik mag maandag komen!

Laatste werkdag

Gisteren was mijn voorlopig laatste werkdag. Ik droeg al mijn taken over, zorgde dat alle bestanden op de juiste plek stonden. Ik belde met collega's om te zorgen dat alles duidelijk was, en ik mailde externe contacten om te laten weten dat ik er voorlopig niet ben.

Omdat ik al maanden vanuit huis werk -daar begon ik voor de Corona maatregelen al mee - zag ik mijn collega's al tijden nauwelijks. Gelukkig was er gisteren tijd om nog even samen te kletsen via Skype, voor ik mijn laptop dichtklapte.

Het voelde gek, maar ook goed. Ik heb alles netjes afgerond (denk ik). Hopelijk kan ik over een maand of drie weer beginnen, we gaan het zien.

Laat ik het de komende paar dagen maar beschouwen als een soort zwangerschaps- en bevalverlof. Met aanstaande maandag al de keizersnee 😇.

Nog tien dagen...

Nog tien dagen, en dan begint een nieuwe fase in mijn leven. 

Wat ik jaren en jaren heb uitgesteld, gaat nu uiteindelijk toch gebeuren: ik krijg een totale heupprothese. Het gaat echt niet meer.

Nog tien dagen om deze heup te misbruiken, kapot kan ie toch niet meer, zoals mijn fysiotherapeut zo mooi zegt. 

Nog tien dagen om alles zo goed mogelijk te regelen in huis, voor mijn mannen en voor mijzelf.

Nog tien dagen om te zorgen dat ik straks heel veel projecten klaar heb liggen. Lopen zal de eerste weken nog niet geweldig gaan, handwerken lukt vast wel.

Ik ben van plan de komende tijd weer te bloggen, over het hele proces rondom de nieuwe heup. Binnenkort ook een post over hoe het de laatste jaren gegaan is, en waarom ik nu toch de keuze gemaakt heb.

Heb je vragen? Stel ze gerust!

bron illustratie: RadboudUMC

Vier

Inmiddels zijn we een gezin van vier, met twee kleine mannen. Jip is net drie, Daan is in april één geworden. 

Twee hele vrolijke jongens die heel goed samen kunnen spelen.

Twee jongens die er de afgelopen maanden tijdens de Corona-crisis van genoten dat we met z'n vieren thuis waren. 

Dit weekend gingen we als uitje boodschappen ophalen bij een boer in Bunnik. Met een ritje door de perenboomgaard en afsluitend een ijsje mee voor onderweg. Dat ijsje aten we langs de kant van de weg, met uitzicht op tractoren. Als je Jip ergens blij mee maakt...