Taartpicknick Zwolle

Door de slechte weersvoorspellingen voor afgelopen zondag, ging de geplande taartpicknick in Zwolle niet door. Jammer jammer!

Gelukkig hebben we nu een nieuwe datum: zondag 6 juni. Het ís die dag gewoon mooi weer, en als het toch niet zo is, dan doen we het lekker ergens binnen, in een café (nog nader te bepalen). Zonde om het nog eens uit te moeten stellen!

Hier nog wat informatie:


*Datum*: zondag 6 juni
*Tijdstip*: vanaf 13.00 uur
*Locatie*: Het Engels Werk in Zwolle (bij het grote wiel)
*Meenemen*: taart (zoet danwel hartig), drinken, picknickspullen (kleed, borden, bestek, bekers), gitaren, ballen, etc.


Tot dan!

Autootje

Vier jaar geleden kreeg M. een auto van zijn broer.

Een Peugeot 205, uit 1989. Ze knapten de auto samen op, de eerste rit die we ermee maakten was naar Parijs. Ook gebruikten we de auto om samen met vrienden naar wielerwedstrijden te gaan. Volop goede herinneringen dus aan die auto!
Met de vele kilometers die ik tegenwoordig maak en mijn kapotte heup, was het tijd voor een andere auto. Eentje die net wat meer bescherming biedt, en met een automaat.

Na een proefrit met een Smart en her en der informeren, besloten we dat het toch net een iets grotere auto moest worden.

Op Bevrijdingsdag keken we nog maar eens op internet, en vonden bij een autohandel in Brabant een Renault Clio. 9 jaar oud, 1e eigenaar, 17884 km gelopen... We zijn gelijk gaan kijken, gelukkig maar, want terwijl wij aan het kijken waren kwamen er nog twee mensen voor die auto.





Einde van het verhaal: inmiddels staat de teller op 19093 km, hij rijdt héérlijk én het is mijn auto :)

Koninginnedag optocht

Hier in Hattem is er op de avond voor Koninginnedag een optocht. Kinderen op fietsen, een soort praalwagens van alle scholen en veel trotse ouders langs de route.

Het thema van dit jaar was 'Wat wil je later worden'.

Dóórgaan

Ik zou hier echt echt echt weer eens moeten schrijven.

Maar ik ben veel te druk met vriendin, dochter, zus en studiegenoot zijn. Mijn naaimachine heb ik al een maand niet aangeraakt, mijn eigen weblog minstens zo lang niet geopend.

De afgelopen weken was ik druk met mijn stage, met het organiseren van M. zijn verjaardag (wat tegelijkertijd een soort housewarming was) en met simpelweg dóórgaan.

Het is de bedoeling dat ik morgen mijn naaimachine weer uit de kast haal, om iets voor mij zelf te maken. Ook mag er wel weer eens iets nieuws in ons winkeltje, helemaal nu er het een en ander verkocht is :-) Vrijdag ga ik heerlijk met vriendinnen naar de sauna, even tijd voor hen en míj.

En dan snel hier weer een echt stukje, met wat fijne foto's.

Huis

Een tijdje geleden had ik het al beloofd. Nu is het eindelijk voldoende klaar om op de foto gezet te worden... Een stukje van ons huis:

Op de enorme witte muur bij de bank komt nog een groot schilderij. M. moet dit nog maken.

Onze schapen van Stange design.

Aan tafel!

Een kijkje in de keuken...

Mariatas

Een paar weken geleden kreeg ik een bestelling. Door de verhuizing was het even blijven liggen, maar dit weekend was het dan zover.

Er ging een hoop denkwerk aan vooraf. Het was namelijk niet zomaar een bestelling. Annemarie wilde namelijk een Mariatas. Een Mariatas... hoe maak je dat?

Gelukkig vond ik op marktplaats Mariastof, dat maakte het al wat eenvoudiger. Naast de eis dat Maria een aantal maal op de tas zou staan, moest de tas vooral ook fleurig worden - veel bloemetjes. Na een duik in mijn stoffenkast was ook dat opgelost: bloemenstofjes in overvloed. Een bezoek aan de fourniturenwinkel in Zwolle (hier in Hattem werd ik vreemd aangekeken toen ik om bepaalde fournituren vroeg...) bezorgde me de laatste onderdelen voor de tas.

Inmiddels is de Mariatas aangekomen bij de Marialiefhebster, dus ik mag 'm hier ook laten zien.

De voorkant:

De zijkant:

Onder de flap:

En de achterkant:

Dag appartement!

Vandaag nam ik afscheid van ons huis in Zeist. Ik nam de laatste spullen mee, gooide nog het een en ander weg. Onze geweldige buren hadden het huis al voor me schoongemaakt en de laatste dingen gedemonteerd.

Na een laatste blik gaf ik de sleutels terug aan de man van de woningbouwvereniging. Ik dronk nog een laatste kopje thee bij de buurvrouw en hielp haar voor het laatst met een brief. Zonder afscheid te nemen van onze directe buren, ben ik vertrokken.

Dag appartement in Zeist, dag buurt!